Już samo poszukiwanie specjalisty niesie wiele niepewności. Zrozumiały niepokój podziela większość pacjentów. Rodzi się wiele pytań. Kogo wybrać? Czym się sugerować?
Pojawiają się też myśli zniechęcające do wszelkich poszukiwań: Co pomyślą o mnie inni ? Czy mój kłopot jest wystarczająco istotny, by dostać pomoc, a może wyolbrzymiam swoje trudności?
Czy potrzebuję specjalisty, czy lepiej żebym poradził sobie samodzielnie?
Czy mój kłopot nie jest zbyt wielki albo długotrwały, by mógł się zmienić?
Czy jest w ogóle szansa na wyleczenie?
Jak może pomóc forma leczenia, która polega- upraszczając na mówieniu i słuchaniu?
Czy i czym różni się od zwykłego zwierzania się przyjacielowi? Jak poradzić sobie z dyskomfortem w momencie odsłaniania osobistych treści przed kimś obcym. Czasami mówienie o kłopotach wydaje się zbytnim narzekaniem, a opowiadanie o trudnych uczuciach do bliskich – oskarżaniem.
Oto niektóre przykłady wątpliwości pojawiających się u pacjentów. Podjęcie psychoterapii z pewnością jest swego rodzaju wyzwaniem. Spotkanie z obcym człowiekiem i rozmowa o kwestiach często bardzo intymnych naturalnie rodzi w pacjencie mniejszy lub większy dyskomfort.
Warto jednak wiedzieć, że możliwe a nawet kluczowe w terapii jest nawiązanie bliskiej, satysfakcjonującej relacji z psychoterapeutą, opartej na szacunku zaufaniu i zrozumieniu.
Pamiętaj, że udając się do psychologa lub terapeuty masz przestrzeń na całkowitą szczerość, nawet jeśli Twoje wypowiedzi będą nieuporządkowane albo będą Cię krępować. Psychoterapeuta nie ocenia Twoich decyzji, nie jest po to, by Cię moralizować. Ponadto ma obowiązek zachować tajemnice wobec tego co zostało powiedziane na sesji. Wyjątek stanowi sytuacja zagrożenia zdrowia lub życia oraz postępowanie w sprawach karnych Prokuratora lub Sąd mają moc zwolnienia z tajemnicy zawodowej.
Jeśli pojawi się kryzys w relacji z psychoterapeutą, nie bój się go o tym powiadomić. W sytuacji kryzysowej należy postawić na szczerą, otwartą rozmowę. Powiedz psychologowi, co Cię drażni lub niepokoi.
Jeśli cierpisz bo:
- doświadczasz straty,
- traumy,
- w Twoim życiu zapanował chaos,
- tracisz kontrolę nad emocjami,
- nie masz motywacji do działania,
- oddalasz się od bliskiej Ci osoby,
- jesteś samotny i opuszczony,
- brak Ci poczucia sensu i własnej wartości,
to znak, że niezbędna może okazać się psychoterapia.
